Slankheidsfilosofie uit de steentijd. Zin of onzin?

Het is onbekend hoe onze verre voorouders aten. De tijd heeft geknabbeld aan alles wat er uit de steentijd is achtergebleven. Hout, stof, poep, leer, vlees, groente en fruit, het is allemaal weg. Er bestaan geen authentieke recepten van oergroentesoep of oerspareribs. Het is zelfs niet duidelijk of Neanderthalers fervente kannibalen waren. Beschadigingen op de paar achtergebleven botten geven aanleiding om dat te denken, maar zekerheid is er niet. Kannibalisme kan zelfs tot de nieuwe steentijd zijn voorgekomen, ook bij homo sapiens. Andere botbeschadigingen wekken de indruk dat de beoogde maaltijden zich stevig verweerden en een substantieel deel van onze voorouders hebben vertrappeld en verscheurd. Dat lijkt me niet gezond. Vlees had dus ook in de steentijd zo zijn schaduwkanten. Of de rest van het voedingspakket gezond was is onbekend. We weten wel dat mensen er niet oud bij werden. Gelukkig plantten zij zich jong voort, want anders was er niet veel van onze soort geworden.

Dit alles weerhoudt een op dit vlak onwetende groep diëtisten er niet van om een paleodieet te propageren. Zij hanteren een filosofie die gebaseerd is op ons huidige voedselaanbod. De oorzaak van alle welvaartszieketen als kanker en hart- en vaatziekten liggen volgens hen in conserverings- en verdikkingsmiddelen, E-nummers, smaakversterkers, suikers en alle andere rommel die in het grootste deel van het supermarktaanbod zit. Daar hebben zij wellicht een punt. Maar hun bewering dat daarom het voedsel uit de oertijd supergezond was is en hele slanke en gezonde mensen van de jagers en verzamelaars maakte is zeer speculatief.

IMG_2797Om mijn vakantiekilo’s kwijt te raken ben ik ondanks alle historische vaagheden toch maar begonnen met het paleodieet; ’s ochtend een lekkere shake van kokosmelk en bananen, ’s middag eieren en ’s avonds vlees of vis en groente. Tussendoor eet ik noten en fruit. Zuivel, granen, peulvruchten, aardappelen, koffie, suikers en fabrieksvoedsel zijn taboe. Ik smul van notenpannekoekjes, Vietnamese garnalensalades, smoothies en gazpacho. Paleolithisch voelt het niet. In dat opzicht kan ik beter met een speer bij de lokale vijver gaan staan of het bos in gaan op zoek naar eetbare planten. Sprinkhanen verzamelen. Bramen plukken. Of duiven in de val gaan lokken en dan braden boven een vuurtje in mijn tuin. Maar het afvallen met al die nieuwerwetse voedselbronnen lukt wel. In minder dan een week ben ik al twee kilo kwijt. De paleofilosofie is dus grote flauwekul, maar het dieet werkt als een tierelier. Ik ga nog even door.

Written by HRWibier