Dolm.nl

Verminkte menhirs

Niet alle menhirs in Bretagne hebben de millennia overleefd. Geloofsfanatici sloegen in enkele gevallen hard toe.

Ooit was Le Grand Menhir bij Locmariaquer 21 meter hoog en 350 ton zwaar. Waarschijnlijk was hij de grootste ter wereld. Als een baken torende hij boven het landschap uit, zichtbaar vanaf de belangrijkste menhirvelden en een flink deel van de Golf van Morbihan. Het transport, de bewerking en de oprichting waren prestaties van formaat die samenwerking en vernuft eisten. Le Grand Menhir stond niet alleen, maar maakte deel uit van een rij megalieten. Mogelijk was er sprake van grote geloofsijver, een soort van beeldenstorm, of anders was het heel misschien een blikseminslag. Gevolg was in ieder geval dat de steen aan het eind van het het neolithicum in vijf stukken uiteen viel, waarvan er vier nog vandaag de dag tegen betaling zichtbaar zijn. Het aangezicht is nog steeds indrukwekkend, maar als toeschouwer vraag ik me af hoe het ding er in zijn hoogtijdagen uitzag.

IMG_2178Minder heftig, maar wel duidelijker traceerbaar zijn de beschadiging van twee menhirs naast de kerk van van het nabijgelegen plaatsje Rondossec; ze zijn compleet ongeschikt gemaakt voor elke godin- of vooroudercultus en geïntegreerd in een christelijk landschap. Als ik niet beter wist, zou ik zweren dat de stenen pas na Christus een religieuze functie hadden gekregen. Dat is waarschijnlijk ook precies wat de beeldhouwer beoogde. De beeldenstormers van Locmariaquer waren in dat opzicht minder succesvol dan die van Rondossec.