Zoekend naar onderwerpen voor een schilderij rijd ik over de Odoornerweg richting Emmen. Er staan meerdere bordjes die naar hunebedden verwijzen. Het eerste dat ik ga bezoeken is het indrukwekkende Westenesch-N, prachtig gelegen tussen bos en akker.

D42 Westenesch-NDe auto parkeer ik aan de rand van een zandweg, vlak voor een kronkelig pad dat door het bos naar het graf leidt. Het is winter, dus kijkend door de bladerloze bomen zie ik het al van verre liggen. De magnifieke boom die tussen de stenen uitstijgt maakt dat dit bouwwerk een is met zijn omgeving. De eik domineert het monument van welke kant je het ook bekijkt. Cirkelend om de stenenhoop verandert de achtergrond van bos naar akker en weer terug.

Dit Hunebed is bijna 17 meter lang, en 4,5 meter breed. Het telde oorspronkelijk 21 zijstenen en ooit had het maar liefst drie paar poortstenen. Zo imposant is het nu niet meer. Daar staat tegenover dat het geheel nog steeds prachtig oogt. Dit is het eerste hunebed dat ik nadrukkelijk staand fotografeer om in staand formaat te gaan schilderen. Dit vooral om de grillige takken in de afbeeldingen mee te nemen. Dat is nieuw voor mij, want doorgaans schilder ik de hunebedden zo dat de context volledig ondergeschikt wordt aan het hoofdonderwerp. Hoe dit experiment uitpakt kan je zien in de galerie. Zelf ben ik erg blij met het resultaat.

Written by HRWibier